કઈક અંદર મરી ગયું છે
પ્રેમ બળતણ ઠરી ગયું છે

સ્પર્શની લાગણી ના રહી
ટેરવું પણ ડરી ગયું છે

પાંદડું જે નજરમાં હતું
વૃક્ષથી એ ખરી ગયું છે

બદનસીબ છે આ દિલ પણ
કોઈ પાછું ધરી ગયું છે

લીલું છમ ઘાસ જોઈને
ઢોર ઢાખર ચરી ગયું છે

જે જવાનું હતું તે ગયું
આંસું આંખે ભરી ગયું છે

માછલી જેવું લપસી ગયું
એક સપનું સરી ગયું છે

જીવવાની ઇચ્છા જુઓ
ડૂબતું જણ તરી ગયું છે

એક ‘સપના’નું માતમ શું?
એક આવ્યું ફરી ગયું છે

સપના વિજાપુરા
૨-૧૫-૧૨

ગાલગાગા ગાલગાગા  ગાલગા

ચાંદની રૂપેરી પથરાઈ કે બસ
યાદની પણ  સોય ભોંકાઈ કે બસ

તરબતર છું પ્રેમમાં હું આપના
આજ એવી હું ય ભીંજાઈ કે બસ

કેશમા જે ફૂલ શણગાર્યુ તમે
મહેક એની દૂર ફેલાઈ કે બસ

પ્રેમમાં એના  હું પણ બદનામ થઈ
આસમાને વાત ડહોળાઈ કે બસ

સાથ એવો  આપણો  જુગ જુગ  સુધી
પ્રેમ મદિરા એમ   પીવાઈ કે બસ

બીજ ‘સપના’નું ફળી ગયું છે જુઓ
એકમાંથી લાખ ઝળકાઈ કે બસ

સપના વિજાપુરા
૨-૧૪-૧૨

રસ્તામાં ક્યાંક થાય મુલાકાત શક્ય છે
જે થઇ નથી એ થાય દિલની વાત શક્ય છે

પીળા કર્યા છે પાનખરે પાન ડાળનાં
લીલા થશે વસંતમાં એ બાગ શક્ય છે

મારી ભલે છે રાત નરી ચાંદની વગર
તારે નગર હો ચાંદનીની રાત શકય છે

ક્યારેક તો મળે છે નદીનાં કિનારા પણ
દે સાથ તું તો મુલાયમ એ વાત શક્ય છે

મન હોય તો જવાય કદી માળવે સખા
ભારત છે આપણું જ વતન નાથ શક્ય છે

પહેરા ભલે વિચાર ઉપર હોય છે અહીં
મનમાં ગઝલ લખાય જુએ હાથ શક્ય છે

છૂટા પડી ગયાં મજબૂરીથી આપણે
‘સપના’માં થાય આજ મુલાકાત શક્ય છે

સપના વિજાપુરા
૧-૩૦-૨૦૧૨

રસ્તે  ફરી મળાય હવે શક્યતા નથી
આંખોમાં રાત જાય હવે શક્યતા નથી

ફૂલો બહારમાં ય સુકાયા છે બાગમાં
લીલા ફરી થવાય હવે શક્યતા નથી

અંતર થયા અમાપ ઊભા આપણી વચે
દિલથી ફરી મળાય હવે શક્યતા નથી

આવી ગયા વિદેશ ઘણું માન પાન થયું
પાછા ફરી જવાય હવે શક્યતા નથી

પહેરા અહીં વિચાર ઉપર રોજ હોય છે
મારી ગઝલ લખાય હવે શક્યતા નથી

દરિયો અફાટ છે દુખનો આપણી વચે
એ પાર શે જવાય? હવે શક્યતા નથી

છૂટા પડી ગયા અમે કે જિંદગી તો શું
‘સપના’માં પણ મળાય હવે શક્યતા નથી

સપના વિજાપુરા
૧-૧૨-૨૦૧૨

ટીક ટીક ટીક ટીક ઘડિયાળ બોલે છે

પળ પળ પળ પળ વીતી જાય છે

વરસો વીતતાં જાય છે…૨૦૦૯,૨૦૧૦,૨૦૧૧…..

શ્વાસ ખૂટતા જાય છે

રેતની જેમ સમય હાથથી સરકી જાય છે

જે પળ વીતી પ્રેમ વગરની મિથ્યા વીતી

જે પળ વીતી વાદ વિવાદમાં મિથ્યા વીતી

જે પળ વીતી ખુદાની યાદ વગર મિથ્યા વીતી

જે પળ વીતી નફરતમાં એ મિથ્યા વીતી

જે પળ વીતી વેર ઝેરમાં મિથ્યા વીતી

બંધ મુઠ્ઠીમાં થોડી પળ લઈ ફરું છું

આ પળ મિથ્યા કરું કે??

સપના વિજાપુરા

૧૨-૩૦-૨૦૧૧

હકીકતથી ડરી જીવું છું સપનાંને સહારે હું
નયન ભીનાં કરી જીવું છું સપનાંને સહારે હું

કહે છે એક બાળક નીરખી મોટી ઈમારતને
સડક બાથે ભરી જીવું છું સપનાંને સહારે હું

મહેલો કાંચના બાંધું છું ને તોડું છુ રોજરોજ
હવાથી થરથરી જીવું છું સપનાંને સહારે હું

જીવે છે એ વગર હાંફે તરી દરીયા ઉપર દરીયા
 ને પગ પર પગ ધરી જીવું છું સપનાંને સહારે હું

ખુદા જે ગેબમાં રાખી છે જન્નત હાલ તે તારી
એ જન્નતથી ફરી જીવું છું સપનાંને સહારે હું

કહાની ચાંદને સુંદર પરીની મા કહેતી’તી જે
ગણી એને ખરી જીવું છું સપનાંને સહારે હું

સપના વિજાપુરા
૧૨-૧૮-૨૦૧૧

મિત્રો,
આજ મોહર્રમની દસમી તારીખ છે. ફરી ઈમામ હુસૈનનો ગમ અને ફરી હું છું.ફરી ૭૨ લાશ અને કરબલાની જમીન અને હું છું.ઇમામ હુસૈન એટલે હઝરત મહંમદ મુસ્તુફાના દીકરીનાં દીકરા..નવાસા..જેમને ઈમામત અલ્લાહ તરફથી મળેલી..પણ એ વખતનો નિષ્ઠુર હાકીમ ઇમામને ચેન લેવા દેતો ના હતો..જેનું નામ યઝિદ હતું..એમણે ઈમામ હુસૈનને દગાથી પત્ર લખી કરબલા બોલાવેલા સંધિ કરવા ..પણ ઈમામ  જ્યારે કરબલા પહોંચ્યા ત્યારે કહ્યુ કે મારી સામે ઝૂકો નહીતર લડાઈ કરો..ઇસ્લામને બચાવવો હોય તો અને ઇસ્લામને એક શરાબી જુગારી અને રંડીબાજને હાથ ના સોંપવો હોય તો લડાઈ જરૂરી થઈ..એમની પાસે નાનાં મોટાં થઈને ૭૨ પુરુષો હતા અને યઝિદ પાસે પચાસ હજારનું લશ્કર…કોઈ ક્યાં સુધી બચવાનું હતું? ઇતિહાસની આ નાનાંમાં નાની લડાઈ હશે. જે ફકત ચાર કલાક જેવી ચાલી હશે એમ મનાય છે..અને જ્યારે બધાં રસુલનાં કુટુંબનાં પુરુષો શહીદ થઈ ગયાં તો મક્કાર યઝિદે  રસુલનાં કુટુંબની સ્ત્રીઓને લૂટી અને એમની ચાદરો ઝૂંટવી…આમ હુસૈનના ઘરને બરબાદ કરવામાં આવ્યું ..પણ ઈમામ હુસૈને ઈસ્લામ બચાવી લીધો..અત્યારે યઝિદનાં કોઈ નામો નિશાન નથી ત્યારે.આ વરસે કરબલામાં એક કરોડથી વધારે માણસો ઝિયારત કરવા ગયાં છે એમ મનાય છે યઝિદની કબરના નામો નિશાન પણ નથી.ઇમામ હુસૈન વિષે કહેવાય છે કે..

ઇસ્લામ ઝિન્દા હોતા હૈ હર કરબલાકે બાદ

અહીં આશુરા રદિફ છે આશુરાનાં દિવસે આ  બનાવ બનેલ તો આશુરાને ઉદ્દેશીને આખી ગઝલ રચી છે ગઝલ ફક્ત ૩૦ મિનીટમાં બની છે  સજેશન  આવકાર્ય છે.

આશુરા

ખૂબ છે આ રાત ભારી, આશુરા
ચાંદની  પણ આજ કાળી, આશુરા

થઈ ફઝર તો થૈ ક્યામત પણ અહીં
મોતથી થઈ આમ યારી, આશુરા

જો ગયાં અકબર ફરી આવ્યાં નહીં
લાગી  બરછી એકધારી, આશુરા

હાય કાસિમ તેરની વય આપની
ટૂકડામાં લાશ આવી, આશુરા

ન્હેર પર અબ્બાસ દિલાવર ગયાં
મશ્ક તૂટી વહ્યુ પાણી, આશુરા

છહ મહીનાનાં અલી અસગર અરે
તીર કેવું માર્યુ કારી, આશુરા?

એક હુસૈન છે હવે બાકી અહીં
લાખ તીરો  એક હાજી, આશુરા

કરબલાનું રણ, સળગતા ખયમા છે
હાય સ્ત્રીઓ ડરની મારી, આશુરા

બંધ કર ‘સપના’ કહાની બસ અહીં
આંખ આલમની થઈ પાણી, આશુરા

સપના વિજાપુરા

આશુરા = દસ થાય છે અહિં મોહર્રમનો દસમો દિવસ

મોહરર્મ ૧૦,૧૪૩૩ હીજરી

મિત્રો,

 

ડો.મધુમતીબેન મહેતા તથા ડો.અશરફ ડબાવાલાના નિવાસ સ્થાને મધુબેનના માતૃશ્રીનો ૮૫ મો જન્મદિવસ  ડીસેમ્બરની ચાર તારીખ બે હજાર અગ્યારના દિવસે  ખૂબ ધામધૂમથી ઉજવાયો..બાનું પુનમની થાળી જેવું મુખ હસું હસું થઈ રહ્યુ હતુ.અને દીકરી મધુમતી પણ આનંદ આનંદમાં હતાં.અશરફભાઈ ફકત એક નિષ્ણાત ડોકટર જ નહીં પણ એક સારાં યજમાન પણ છે. મહેમાનની પરોણાગત કાઠિયાવાડમાં પ્રખ્યાત છે અને આ દંપતી બન્ને કાઠિયાડી ..એટલે સોનામાં સુગંધ ભળી ગઈ..

એમનાં બેઝમેન્ટમાં ટેબલ ખુરશી બીછાવાઈ અને જમવાની સરસ વ્યવસ્થા થઈ ગઈ ..જમણમાં એય..ને ઉંધિયુ ,ચણામસાલા,કચોરી ગોટા દાળ ભાત શિખંડ મોહનથાળ અને નાન.. ખૂબ મજા આવી ભોજન માણી લીધું ..એટલે કવાલી ચાલુ થઈ અને વચે બ્રેકમાં બા એ કેક કાપ્યું ..બેઝમેન્ટ તાળીઓથી ધમધમી ઉઠ્યું…બાનાં આશીર્વાદ હમેશ બાળકોને માથે હોય છે..આજ બાને આશીર્વાદ અને દુઆઓ મળી દિર્ઘાયુની…

ફરી બ્રેક પછી કવાલીની રમઝટ  ચાલુ થઈ મોગલે-આઝમની મારી ગમતી કવાલી
किसीके इश्कमे आंसु बहाकर हम भी देखेंगे
બસ પછી તો  હિતેશ માસ્ટર એમના સાથીઓએ જે રમઝટ બોલાવી કે કોઈ વચે બ્રેક લેવા પણ તૈયાર ન હતું..બસ મંત્રમુગ્ધ થઈ શ્રોતાઓ કવાલીની મજા માણી રહ્યા હતા. એક પછી એક કવાલી રંગ લાવતી રહી..હિતેશભાઈનાં ઓરકેટ્રાનુ નામ સારેગામા છે

એમના ગ્રુપમા

હિતેશ માસ્ટર, કાફી ખાન, રીચર્ડ ક્રિસ્ચન,રાજ બેન્કાપુર ,અતુલ સોની, રીટા પટેલ,ઉમા કારીયા હતા.
સવારનાં ૨.૦૦ વાગે જ્યારે એમણે છેલ્લી કવાલી ગાઈ..
ये इश्क इश्क है ..इश्क इश्क ..શ્રોતાએ ઊભાં થઈ અભિવાદન કર્યુ…બાનો ૮૫ મો જન્મ દિવસ ખૂબ ધામધૂમથી ઉજવાયો…લગભગ ૧૦૦ જેટલા શુભેચ્છ્કોની દુઆ મળી..શિકાગો આર્ટ સર્કલ તરફથી અને ખાસ મારાં તરફથી બાને દિર્ઘાયુ માટે પ્રાર્થના..તુમ જીઓ હજારો સાલ,સાલકે દિન હો પચાસ હજાર….આ સાથે બા માટે એક ગઝલ લખી છે જે આપની સમક્ષ રજુ કરું છું..આ ગઝલ લખી ત્યારે મારી સમક્ષ મધુબેનનાં બા, મારી મર્હુમ બા  ગુલબાનુબેન, મારાં મર્હુમ સાસુ રસુલબેન અને જેણે મને દીકરી બનાવી છે એ હેમંતભાઈના બા  રુક્ષમણી બેન યાદ આવી ગયાં. આ ગઝલ દુનિયાની બધી બા માટે છે .

બા

વહાલનું મીઠું ઝરણ છે બા
સ્વર્ગ તારે તો ચરણ છે બા

દેવ દેવી થી વધું પાવન
એક તારું બસ સ્મરણ છે બા

ઢાલ મારી તું બની જાય છે
દુખની સામે આવરણ છે બા

જીવથી વ્હાલું છે હર બાળક
તુજ દુઆ હર એક ક્ષણ છે બા

તારું હું પ્રતિબિંબ મારી બા
હું નજર આવું દર્પણ છે બા

ફૂલની માફક તું રાખે છે
જિંદગી તો એક રંણ છે બા

તું લડી લે સર્વ મુશ્કેલીથી
આમ કોમળ પણ કઠણ છે બા

આશ જ્યારે ડૂબતી મારી
એક ‘સપના’નું કિરણ છે બા

સપના વિજાપુરા

૧૨-૦૩-૨૦૧૧

ભીતર મહી અવકાશનો સુનકાર છે
છે ઘોર કાળી રાત ને અંધાર છે

તૂટ્યું છે ભીતર એક વાસણ કાચનું
કરચો છે ચારે બાજુ દિલ થડકાર છે

વીતે છે જીવન એમ જાણે ભાર છે
સો છે સમસ્યા નિત નવાં પડકાર છે

કોઈ નિભાવે પ્રેમનો સંબંધ શું?
સાથે રહેવું એક બસ વ્હેવાર છે

આકાશ વરસે છે કદી ક્યારેક પણ
આંખોનું તો ચોમાસું અનરાધાર છે

દિલનું તડપવું રોજનું થ્યું છે અહીં
દિલ ના સમજ છે દુખ એ પાનાર છે

દિવસો રહે છે એક જેવાં ક્યાં બધાં?
સુખ દુખ જીવનનો ચડાવ ઉતાર છે

તારું રિસાવું કેટલું મોંઘું પડે
આવું શે ?દરિયાની તું પેલે પાર છે

માંગી તને દુનિયા મળી પૂરી મને
લો આપણાં સપનાં બધાં સાકાર છે

સપના વિજાપુરા

૧૧-૧૦-૧૧

બાનું એ મોટું ફળીયું

એ  ફળીયામાં લંગડી રમતી

પકડા પકડી રમતી

આંધળીયો પોતલીયો રમતી

રાગણાં તાણીને અન્તકડી રમતી

બહાર ગરબીની આજુ બાજુ રાસ રમતી

અને દિવાળી આવતાં લારીવાળા પાસે થી

રંગ બે રંગી ચિરોડીના રંગ ખરીદતી

અને સવારે વહેલી ઊઠીને

રંગોળીની બુકમાં જોઈ રંગોળી બનાવતી

નવાં નવાં કપડાં પહેરીને મહાલતી

રાતે બાપાજીના અપાવેલા  ફટાકડાં ફોડતી

પપ્પાની સાયકલ પર બેસી ચોપડા પુજનમાં જતી

એ સપના ક્યાં ગઈ હશે????

એ નિર્દોષ બાળાનાં મનમાં

ફક્ત આનંદ અને ઉત્સાહ ભર્યા હતા

એને પોતાને ખબર ના હતી કે

એ ક્યાં ધર્મની છે?

ને કૉઈ વેર ઝેર મનમાં ના હતું

તો આ બીજ કોણે રોપ્યાં હશે ????

આ પાપકર્મ ક્યાં પંડિતે કે ક્યા મૌલવીએ કરેલું છે…

એની નિર્દોષતા છીનવવાનું દુષ્કાર્ય કોણે કર્યુ???

એની આંખોમાં હજું એ જ ભાતૃભાવનાનાં ‘સપનાં’ છે

એ જ સપનું કરોડો લોકોની આંખોમાં છે

સપના વિજાપુરા

૧૦.૨૩.૨૦૧૧