ઉદાસીમાં તું
આસપાસ હોય છે
બીજું કો નહીં

ઉદાસીમાં એ નામ યાદ હતું
મહેંક્યુ રણ મહી ગુલાબ હતુ

જરા જેવું રહ્યુ હવે છોલાઈને
હ્રદય મારું બહુ વિશાળ હતું

ઘણાં વરસો ગયાં સવાલ ઉપર
આ જીવન મારું? કે ઉધાર હતું

ઉદાસ ન થા સખા અસુવનથી
નયનનું આજ એક કામ હતું

સખા દિલ આવશે બહાર ધસી
કહે તું  રક્તનું દબાણ હતું

સખા સપનાં થયાં છે સુગંધી
સખી મારું જ આવ જાવ હતું

છંદ -લગાગા ગાલગાલ ગાલલગા

-સપના વિજાપુરા

મૂળમાંથી વાઢી નાખ્યું

ખરું કર્યુ મૂળમાંથી કાપી કાઢ્યું

દિલ એ જ લાયક હતું

પ્રેમનું સિંચન પામીને

પાંગરવા માંડે,

ફળવા ફૂલવા માંડે,

વિડઝની જેમ વધવા માંડે,

સારું થયું મૂળમાંથી ખોદી નાખ્યું,

થોડું નફરતનું સ્પ્રે કરો,

હવે ફરી કદી નહીં પાંગરે!!

-સપના વિજાપુરા

વ્હાલા મિત્રો,

આજે મારી ખુશીની સીમા નથી.એક સપનું ફળ્યું.આજે મારું પુસ્તક ’ ખૂલી આંખનાં સપનાં’ પ્રિન્ટ થઈને આવ્યું.મારાં હાથમાં મારું બીજું સંતાન હોય એટલી ખુશી થાય છે.આ આનંદનાં સમાચાર આપણાં લોકો વચે ના વહેંચું તો કોની વચે વહેંચું?આજે આ પુસ્તકમાં શ્રી અદમભાઈ ટંકારવીએ પ્રસ્તાવના લખી મારાં પુસ્તકને ચાર ચાંદ લગાવ્યા છે તેનો થોડો ભાગ અને મહેકભાઈ ટંકારવીએ એમનો સાથ આપીને આ પુસ્તક બહુ મૂલ્ય કર્યું છે એ તથા પુસ્તકનું  પાછળનું પાનું બ્લોગમા રાખું છું.બીજાં કવિઓનાં લખાણ હું થોડાં થોડા સમયે મૂકતી રહીશ.આ પુસ્તકનું કવર ડિઝાઈન તથા ગ્રાફીક ડિઝાઈન શ્રી દિલીપ ગજ્જરના શુભ હસ્તે થયેલ છે એના માટે એમની ખૂબ આભારી છું.આપ સર્વનાં પ્રતિભાવ અને આવકારની તમન્ના સાથે વિરમું છું.

પુસ્તકની પ્રાપ્તી માટે આ ઈમેઇલ ઉપર સંપર્ક કરો.

email :sapana53@hotmail.com

Price: US Dollar 10.oo

Price: Rupees 250.00

સપના

ઓગળી’તી આંખમાં એ યાદ છે
હું ભળી ‘તી શ્વાસમાં એ યાદ છે

રેતમાં પગલાં હજુ અકબંધ છે
હુંફ લાગી હાથમાં એ યાદ છે

સૂર્ય શીતળ ને સળગતો ચાંદ એ
આસમાન જમીનમાં એ યાદ છે

ચાંદનીમાં એ  ઝબોળાયા હતા
તારલાઓ આંખમાં એ યાદ છે

હાર માળા એક પુષ્પોની હતી
ગીત ગુંજ્યા કાનમાં એ યાદ છે

અર્ધખૂલી પીંડલીઓ નીરમાં
દિલ લપસ્યું રેતમાં એ યાદ છે

સો વખત પાછળ ફરીને જો્યું મેં
ધૂંધળો થ્યો વાટમાં એ યાદ છે

જોઈ ખૂલી આંખનાં સપનાં હવે
આ છે  પાંપણ ભારમાં એ યાદ છે

-સપના વિજાપુરા

સ્મિત મારૂ

ઊડી ગયું

પતંગિયાંની જેમ.

ફૂલ ફૂલ

પાન પાન

હું શોધું એને

તમને જડે તો

પાછું આપશો?

-સપના વિજાપુરા

વ્હાલા મિત્રો,આપ સર્વને ફાધરસ ડે મુબારક!! જેના ફાધર જીવીત છે એમના માટે દિલથી દુઆ કે અલ્લાહ એમને સૌ વર્ષની આયુ આપે અને દરેક દીકરીને વ્હાલસોયો પપ્પાનો પ્રેમ મળતો રહે..અને વિનંતી એ બાપ દીકરીને કે જે વાતો કરવી હોય જે પ્રેમ લૂટાવવો હોય લૂટાવી લો!!કોને ખબર ક્યારે જિંદગીની સાંજ થાય અને પછી..ઘણું કહેવાનું રહી જાય. અને જેનાં ફાધર જીવીત નથી એ દીકરીઓને આટલું કહેવાનું કે એમના હેતની વર્ષા હજી તમારાં હ્રદયોને ભીંજવી રહી છે..એટલે દરેક પપ્પાને વહાલ સોયા  પ્રણામ..સલામ..

સપના
ફાધર’સ ડે
પપ્પા કાર્ડ મોકલું?
એડ્રેસ આપો.

ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા

આજ પપ્પા એજ  લખવાનું હતું
જિંદગી ભર મારે રડવાનું હતું.

લાવજે ફોરેનથી તું સીગરેટ,
દિલ આ મારૂ સળગવાનું હતું?

ચાવડીનો કૂવો ને ધોબી વાડ એ
એ નગર નૂતન હા બળવાનું હતું.

તીર શબ્દોનાં મળે બસ એકલાં,
પ્રેમનું  પાવળ ન  મળવાનું હતું.

તીન પત્તી કુકરી કેરમ તણી,
આ રમત હા  કોણ રમવાનું હતું

ઈતવાર અને શો મેટેની  બધાં
કોઈ પણ મુવી હો જોવાનું હતું.

ચિત્રલેખા ને બકોર પટેલ કાજ
કોણ બાઝંબાઝ કરવાનું હતું.

બસ નથી ગમતું હવે ‘સપના’ અહીં
આજ પપ્પા એજ લખવાનું હતું.

-સપના વિજાપુરા

અવિશ્વાસની

છેલ્લી ઈંટ આજે

મેં ભીંત ઉપર મૂકી

હવે આ હ્રદયનાં

અંધારાં ઓરડામાં

વિશ્વાસનું એક પણ

કિરણ પ્રવેશી નહિ શકે.

-સપના વિજાપુરા

દર્દ ખુદ જ્યાં દવા બની જાય
ઈશ્ક બસ ત્યાં મજા બની જાય.

આવશે ભાવ માલિકીનો તો,
પ્રેમ મોટી સજા બની જાય.

સાવ નાનું છે આમ તો કાપડ,
એ ગગન પર ધજા બની જાય

પ્રેમમાં હોય ના નિવૃતી પણ
આ અબોલા  રજા બની જાય .

માણસોની છે ભીડ ઘરમાં આ
હોય તું જ્યાં સભા બની જાય

હોય તારી ગોદ ને મરણ મારું
સ્વર્ગ  જેવી કઝા બની જાય

આજ સપનાં નવાં તું સજવાં દે
શું ખબર શું હવા બની જાય?

કઝા= મૃત્યુ

-સપના વિજાપુરા

રાત હાયે જાય ભારી શું કરું?
યાદની છે ધાર કારી શું કરું?

ઝેરથી મારે,તો શબ્દોથી કદી,
પ્રેમથી મીઠાં તે મારી શું કરું?

ચાંદ છો વધતો ને ઘટતો રહે,
યાદ તારી એક ધારી શું કરું?

હો ભલે ધનનાં ભર્યા ભંડાર પણ,
એમનાં મન છે ભિખારી શું કરું?

ઈશ તારો હો  કે મારો એક છે,
વાત સર્વ એ નકારી શું કરું?

નંદવાતા રોજ રોજ દિલ અહીં,
આવશે મારી ય વારી શું કરું?

હોય એ મા,દીકરી ,પત્ની,બહેન,
રોજ પીસાતી જ નારી શું કરું?

ચંદ્ર તારા રૂપમાં આવે કદી,
રાખું ખૂલી એક બારી શું કરું?

હું કરું ટીકો તને કાજળ તણો,
હું બલા લૌ ,જાઉં વારી શું કરું?

છે જનાઝો કોઈ દિલ વાળી તણો,
નીકળી સપનાં સવારી શું કરું?

-સપના વિજાપુરા

મિત્રો,
આજે હું એક ઘણાં ઉદાસ સમાચાર સાથે આ ગઝલ લઈને આવી છું.શિકાગોમાં એક જુવાન ઝેન નકીનું પાર્થિવ શરિર મીશીગન લેઈકમાંથી મળી આવ્યું. ઝેન ૧ મેના દિવસથી મીસિંગ હતો.અને ૨૪મી મેના એની લાશ મળી.મારાં દીકરા શબીરનો ક્લાસમેટ હતો.અને અમારી કોમ્યુનીટીનો એક હોશિયાર અને અભિલાષી જુવાન હતો.એની માની હાલત મને ખબર છે.મન એટલું ઉદાસ હતુ તો ક્યાં જાઉં? મારાં દોસ્તો પાસે આવી ગઈ આ ગઝલ લઈને ! આ ગઝલનું શિર્ષક મેં માની તડપ અને પ્રતીક્ષા જોઈને રાખ્યું છે અલ્લાહ ઝેનનાં આત્માને શાંતિ આપે.

સપના

પ્રતીક્ષાનો અંત આવ્યો,
જો જો તારો લાલ આવ્યો.

નીરખતી’તી બારણુ એ,
આંગણ કેવો ચાંદ આવ્યો.

દોડી પગરવ સાંભળી એ
મારો જાનીસાર આવ્યો.

આંખોનાં પાણી  ન ખૂટ્યા,
ખૂબ જ જ્યારે યાદ આવ્યો.

અરમાનો તો  હોય માના,
કે જો દુલ્હો ગૃહ આવ્યો.

તાત તણા દિલની તું ઠંડક
માતાનો આરામ આવ્યો.

રાત્રિ વીતી વાટમાં તુજ
કેવો આ અંધાર આવ્યો?

સાંભળી  દર પર ટકોરો,
ભાગી તું કે ઝેન આવ્યો.

ટપ ટપ આંખો છે ટપકતી,
મેહૂલો ચોધાર આવ્યો.

પ્રતીક્ષાનો અંત આવ્યો
આજ  જનાજો દ્વાર આવ્યો.

‘સપના’ તું સંભાળ સપનાં,
કેવો કપરો કાળ આવ્યો.

-સપના વિજાપુરા