આશા રાખમાં

નદી સુકી પડી,જળની તુ આશા રાખમા
કદી બાવળ કને ફળની તુ આશા રાખમા

કદી આવે નહી વિતી ગયો છે તે સમય
ફરી એ પ્રેમનાં એ પળની તુ આશા રાખમા

હરણ માફક તુ મ્રુગજળની તરફ ના દોડ્જે
મળે ના રણ મહી જળની આશા રાખમા

અડીખમ પર્વતો ખસવાની વાતો માનજે
મનૂજ બદલાય એઅ પળની તુ આશા રાખમા

પડી ગઇછે અહીં સંબંધમાં ગાંઠો ઘણી
ઘડીમાં છુટ્શે એ વળની આશા રાખમા

બધાં આ સ્નેહના સિક્કા કહો રાખુજ ક્યાં
છે બરળી તો વગર તળની,તુ આશા રાખમા

તજી આ જગ ગયા પાછા પધારે ક્યાં ફરી
ઉઠ્યા છે એમના અંજ્ળ તુ આશા રાખમા

પ્રક્રુતિ છે મગર પંખીનો કલરવ ક્યાં હવે
ઓ સપના કોઇ અટકળની તુ આશા રાખમા

Posted in Uncategorized | 1 Comment

નાનકડો શિક્ષક

આજ હું કાંઈક શીખી છું તારી પાસે

નથી મજબુત હાથ તારી પાસે

નથી મજબુત પગ તારી પાસે

બેકાબુ શરિર છે તારી પાસે

જિંદગી હાલક ડોલક તારી પાસે

વ્હીલચેરના સહારે તારું ચાલવાનું

શબ્દો પણ ન સમજાય તેવા મુખેથી નીકળે..

પણ તું એક શિક્ષક બની શકે છે

આજ હું કાઈક શીખી છું તારી પાસે.

હું ગમે તેવાં વિપરીત સંજોગોમાં

જિંદગી કે વિટંબણા સામે ઝૂકીશ નહીં

કારણકે ગમે તેવાં કપરા સંજોગો હોય

પણ એ તારા દુખ કરતા તો મોટાં ના હોય ને

આજ એક અપંગ બાળક આ શિક્ષણ આપી ગયો..

મારો એ નાનકડો શિક્ષક..

સપના વિજાપુરા

૬-૨૨-૨૦૧૧

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

પંખી

એક પંખી મારી બારીમાં બેસી

મીઠું મીઠું  ગાય છે

અને કાનમાં મધૂર રસ ઘોળાય છે

અને હું બેઠી બેઠી વિચારું છું કે

પંખીઓ પણ વિશ્વાસઘાત કરે?

માણસોની જેમ..

પંખી પ્રાતઃકાળે ફરી આવી ગયું

મારાં માટે નવું ગીત લઈને

કદાચ પંખીને માણસની અસર નહીં લાગી હોય

હું હજું એજ પંખીને સાંભળું છું

સપના વિજાપુરા

૦૪-૧૫-૧૨

Posted in Uncategorized | Leave a comment

કારણ

આ ઉદાસીનું કારણ તું પૂછ માં
જિંદગીનું શું તારણ તું પૂછ માં

આપણા રસ્તા શાને ફંટાયા છે
કોઇ કારણ બે કારણ તું પૂછ માં

બોજ દુનિયાનો ઊઠાવી ચાલ તું
શ્વસવું પણ છે ભારણ તું પૂછ માં

પ્રેમનું બી દિલમાં ઊગ્યુ તો ઊગ્યુ
પ્રેમનું કોઈ મારણ તું પૂછ માં

ઝાંખરા વળગી ગયાં છે દિલમાં ઘણાં
તોડવા શે આ ઝારણ તું પૂછમાં

હું ભરું ડગને રસ્તા દોડી ગયાં
વિસ્તરી ગયાં કેવાં રણ તું પૂછમાં

કોઈ કઈ પણ ધારે તું તો તું જ છે
કોઈ માનવનું ધારણ તું પૂછમાં

રાતમા તારાં ‘સપનાં’ ને ચાંદની
આ નશાનું છે ઘારણ તું પૂછમાં

સપના વિજાપુરા

૨-૨૬-૧૨

Posted in Uncategorized | 1 Comment

મખમલી યાદ

એક પીંછુ આમ અડકી નીકળી ગયું
જેમ કોમળ  ફૂલ સ્પર્શી નીકળી ગયું

બંધ આંખોમાં છબી તારી લૈ ઘુમું
આંખથી સપનું ય સરકી નીકળી ગયું

સ્પર્શ તુજથી હાથની રેખા અદ્રશ્ય
ભાગ્ય શરમાઈ મોં ફેરી નીકળી ગયું

યાદ તારી પણ હશે કૈંક મખમલી પ્રિય
દિલ સુંવાળું ક્યાક છટકી નીકળી ગયું

રામ ને  અલ્લાહમાં એ ગુંચવાયું
એક બાળક ધર્મ છોડી નીકળી ગયું

મોત આવે એ પહેલા બસ તું આવે
એ હતું અરમાન બાકી, નીકળી ગયું

માર્ગ પર મે મખમલી ફૂલો બિછાવેલ
ક્રૂરતાથી કોણ કચડી નીકળી ગયું?

કેટલાં સપનાં હતા તારા ને મારાં
ભાગ્ય કેવું માથું પટકી નીકળી ગયું

સપના વિજાપુરા

૦૩-૧૪-૧૨

Posted in Uncategorized | 6 Comments

મગરૂર

રાત ઢગલો થઈને
સૂર્યનાં પગમાં પડી ગઈ
સૂર્ય પણ રાતને
પાછલાં પગે લાત મારી
આકાશમાં અભિમાનથી
ઉપર ચડવા લાગ્યો
ગરીબના પ્રસ્વેદના ટીપાં
ટપ ટપ પડવા લાગ્યા
ધરતીને પ્રકાશથી આવરી લીધી
સૂરજ દાદાની જય જયકાર થઈ ગઈ
નમી નમીને દર્શન થવા લાગ્યા
પણ સૂરજ દાદા અચાનક ઠંડાં થવા લાગ્યા
અને ફરી આવી ગઈ કંકુ વરણી સાંજ..
ફરી નાનાં નાનાં તારલા ટમટમવા લાગ્યા
રાત કાળી ચાદર બીછાવી દીધી અને
ચાંદની ચમકવા લાગી..
ભલે સૂરજ દુનિયાનાં બીજાં છેડે ગયો
પણ મગરૂર સૂરજ રાતને ના રોકી શક્યો..
અભિમાન તો રાવણનું પણ ના રહ્યુ અને ફિરોનનુ પણ
ઈશ્વરના અસ્તિત્વ આગળ સૂરજ હો કે ચાંદ કે અભિમાની માનવ
બધાં મચ્છરની પાંખ જેવાં છે…
સપના વિજાપુરા
૨/૨૯/૧૨

Posted in Uncategorized | 11 Comments

મરી ગયું છે


કઈક અંદર મરી ગયું છે
પ્રેમ બળતણ ઠરી ગયું છે

સ્પર્શની લાગણી ના રહી
ટેરવું પણ ડરી ગયું છે

પાંદડું જે નજરમાં હતું
વૃક્ષથી એ ખરી ગયું છે

બદનસીબ છે આ દિલ પણ
કોઈ પાછું ધરી ગયું છે

લીલું છમ ઘાસ જોઈને
ઢોર ઢાખર ચરી ગયું છે

જે જવાનું હતું તે ગયું
આંસું આંખે ભરી ગયું છે

માછલી જેવું લપસી ગયું
એક સપનું સરી ગયું છે

જીવવાની ઇચ્છા જુઓ
ડૂબતું જણ તરી ગયું છે

એક ‘સપના’નું માતમ શું?
એક આવ્યું ફરી ગયું છે

સપના વિજાપુરા
૨-૧૫-૧૨

Posted in Uncategorized | 15 Comments

કે બસ

 

ચાંદની રૂપેરી પથરાઈ કે બસ
યાદની એવી સોય ભોંકાઈ કે બસ

તરબતર છું પ્રેમમાં હું આપનાં
આજ એવી હું ય ભીંજાઈ કે બસ

કેશમા જે ફૂલ શણગાર્યુ તમે
મહેક એની દૂર ફેલાઈ કે બસ

પ્રેમમાં તારાં હું પણ બદનામ થઈ
આસમાને વાત ડહોળાઈ કે બસ

સાથ તારો મારો જીવન ભર સુધી
પ્રેમ મદિરા એવી  પીવાઈ કે બસ

બીજ ‘સપના’નું ફળી ગયું છે જુઓ
એકમાંથી લાખ ઝળકાઈ કે બસ

સપના વિજાપુરા
૨-૧૪-૧૨

Posted in Uncategorized | 8 Comments

શક્ય છે

 

રસ્તામાં ક્યાંક થાય મુલાકાત શક્ય છે
જે થઇ નથી એ થાય દિલની વાત શક્ય છે

પીળા કર્યા છે પાનખરે પાન ડાળનાં
લીલા થશે વસંતમાં એ બાગ શક્ય છે

મારી ભલે છે રાત નરી ચાંદની વગર
તારે નગર હો ચાંદનીની રાત શકય છે

ક્યારેક તો મળે છે નદીનાં કિનારા પણ
દે સાથ તું તો મુલાયમ એ વાત શક્ય છે

મન હોય તો જવાય કદી માળવે સખા
ભારત છે આપણું જ વતન નાથ શક્ય છે

પહેરા ભલે વિચાર ઉપર હોય છે અહીં
મનમાં ગઝલ લખાય જુએ હાથ શક્ય છે

છૂટા પડી ગયાં મજબૂરીથી આપણે
‘સપના’માં થાય આજ મુલાકાત શક્ય છે

સપના વિજાપુરા
૧-૩૦-૨૦૧૨

Posted in Uncategorized | 15 Comments

શક્યતા નથી

રસ્તે  ફરી મળાય હવે શક્યતા નથી
આંખોમાં રાત જાય હવે શક્યતા નથી

ફૂલો બહારમાં ય સુકાયા છે બાગમાં
લીલા ફરી થવાય હવે શક્યતા નથી

અંતર થયા અમાપ ઊભા આપણી વચે
દિલથી ફરી મળાય હવે શક્યતા નથી

આવી ગયા વિદેશ ઘણું માન પાન થયું
પાછા ફરી જવાય હવે શક્યતા નથી

પહેરા અહીં વિચાર ઉપર રોજ હોય છે
મારી ગઝલ લખાય હવે શક્યતા નથી

દરિયો અફાટ છે દુખનો આપણી વચે
એ પાર શે જવાય? હવે શક્યતા નથી

છૂટા પડી ગયા અમે કે જિંદગી તો શું
‘સપના’માં પણ મળાય હવે શક્યતા નથી

સપના વિજાપુરા
૧-૧૨-૨૦૧૨

Posted in ગઝલ | 18 Comments