મુશ્કેલ નથી

ગઝલ બનાવવી મુશ્કેલ નથી,

સ્મરણોમાં જીવવું મુશ્કેલ નથી.

કાગળ અને કલમ  ન હોય તો પણ,

શબ્દોને ગૂંથવા મુશ્કેલ નથી.

શ્વાસો શ્વાસની ઘટમાળ ચાલ્યા કરે,

લાગણીવિહિન બનવું મુશ્કેલ નથી.

માર્ગ ભલે કાંટાળો હોય જીવનનો,

યાદના ફુલો હોય સંગ, મુશ્કેલ નથી.

વિશ્વાસ ઘાત ભલે કરે દુનિયા,

ઈશ્વરનો ભરોસો કરવો મુશ્કેલ નથી.

પાનખર પછી વસંત આવશે જ.

થોડો ઈન્તેઝાર મુશ્કેલ નથી.

ઠોકરો તો ઘણી વાગી જીવનમાં,

પડીને ઊભાં થવું મુશ્કેલ નથી.

તૂટ્યા ઘણાં સપનાં સપનાના,

નવા સપનાં શણગાર વા મુશ્કેલ નથી.

સપના

પ્રમાણ

ક્ષિતિજ પર સૂરજની લાલીમાં જોઈ,

તારા હોવાનું પ્રમાણ મળ્યું મને.

પક્ષીઓનો મધુર કલરવ સાંભળ્યો,

તારા હોવાનું પ્રમાણ મળ્યું મને.

વસંતની કૂંપળો ફૂટતાં જોઈ,

તારા હોવાનું પ્રમાણ મળ્યું મને.

નવ જાત મહેકતું શિશુને જોઈ,

તારા હોવાનું પ્રમાણ મળ્યું મને.

સમુદ્રના છિપલામાં મોતી જો્યાં,

તારા હોવાનું પ્રમાણ મળ્યું મને.

ક્યાંક ધરતી ફાટી અને લાખો હોમાયા,

તારા હોવાનું પ્રમાણ મળ્યું મને.

પર્વત પર પાષાણમાં પુષ્પ જોયુ,

તારા હોવાનું પ્રમાણ મળ્યું મને.

સપનાના સપનાં હકીકત થયાં,

તારા હોવાનું પ્રમાણ મળ્યું મને.

સપના વિજાપુરા

શ્વાસ ઊંડાં ઊંડાં લઈને નિહાળ્યાં કરું,

તારા ભુંસાયેલાં પગલાં સંભાળ્યાં કરું

આમ તો વિલિન થવાની છું તુજમાં,

ધીમે ધીમે જીર્ણ શરિરમાં ગળ્યાં કરું.

મળી જાય જો તારી બાહુપાશના બંધન,

જો પછી કેવી તારામાં ઓગળ્યાં કરું.

રસ્તો તારા સુધી પહોંચવાનો છે કઠિન,

ગલી ગલી, શહેર શહેર,ભટકયાં કરું.

શમા કોના માટે સળગે છે, કોને ખબર?

પતંગિયાં કાજે રાત ભર સળગ્યાં કરું.

જો જીત તમારી નક્કી હોય તો હારું હું,

અહંમ છોડી હ્રદયથી પીગળ્યાં કરું.

જો તું આજે વચન પાળવાનો હોય તો,

વરસતાં વરસાદે ઘરમાંથી નીકળ્યાં કરું.

હાથમાં હાથ રાખીને ચાલવાનું હોય,

સાત સાત સમંદ્ર હું ઓળંગ્યા કરું.

નથી મિલન શક્ય આ લોકમાં,

તું કહે તો સ્વર્ગના દરે મળ્યાં કરું

સપના આમ તો એકલું જ જવાનું છે,

શા માટે લાગણીનાં વમળમાં વમળ્યાં કરું.

સપના વિજાપુરા

પ્રેમ શાનો?

ગાગાલગા ગાલગાગા ગાગાલગા ગાલગાગા
સમજાય જો જાય સહેલાયથી તો એ પ્રેમ શાનો?
જો ઊતરી એ મગજમાં તો પ્રેમ શાનો?

વિશ્વાસ વિના ઢસડ્યા કરો અંત સુધી સંબંધોને,
વિશ્વાસનો ભંગ વારે વારે પ્રેમ શાનો?

દિલનાં વમળમાં વમળ્યા કરું છબી તારી પ્રિય,

જો નજરમાં આવી જાય દુનિયાની તો પ્રેમ શાનો?

છુપાવ્યા કરું તારી યાદને દુનિયાની નજરથી,

જો તારી બદનામી કરું તો હું તો પ્રેમ શાનો?

પ્રેમમાં નથી હોતા હિસાબ કિતાબ નફા નુકસાનનાં,

જો આમાં પણ ગણિત હોય તો પ્રેમ શાનો?

પ્રેમ શ્વાસ, પ્રેમ શબ્દો,પ્રેમ ગઝલ, પ્રેમ એટલે તું,

જો તારુ જ અસ્તીત્વ ન હોય તો પ્રેમ શાનો?

હું તારી પ્રિતના મેઘમાં તર બોળ થ્યા કરું,

તું સાવ કોરો નીકળી જાય તો પ્રેમ શાનો?

માફી અને આભાર જે વા શબ્દોથી તોળીયે,

આવા વિવેકથી ચીરીયે હ્રદયને તો પ્રેમ શાનો?

જોઇયે ખૂલી આંખોથી સપનાં મળીને આપણે,

આંખોમાં જો સપના ન હોય તો પ્રેમ શાનો?

સપના

એક સ્ત્રી

બે આંખોમાં આંસું લઈ ને,

મેં એક સ્ત્રી જોઈ.

અસ્તવ્યસ્ત કપડાં અને,

લાલચકટક આંખો જોઈ.

માથાંમાં સિંદૂર વિનાની,

મેં એક સ્રી જોઈ.

હમણાં તો  ચૂડીઓ  ખનકતી’તી,

ચૂડીઓ વિનાના હાથ વાળી,

મેં એક સ્ત્રી જોઈ.

પોતાના પતિનાં નશ્વર દેહને,

સામાનની જેમ ફેર વતી,

મેં એક સ્ત્રી જોઈ.

ગયાં ઝગડા અને ગયાં અબોલા,

પતિની ઠંડી કાયાને લપેટતી,

મેં એક સ્ત્રી જોઈ.

સપના મૃત્યુ તો પરમ શાંતિ,

પણ મ્રુત્યુથી વ્યાકુળ,

મે એક સ્ત્રી જોઇ.

સપના વિજાપુરા

શબ્દો

શબ્દોનાં મહેલ બનાવીએ,
શાહીથી નહેર સજાવીએ.

તું રાજા ને  બનું  હું રાણી,
કવિતાના તખ્ત મઢાવીએ,

શબ્દોના ફૂલ બિછાવીએ,
શબ્દોથી સેજ સજાવીએ.

શબ્દોથી સાત વચન લઈએ,
ને દીપક રાગ પ્રગટાવીએ.

શબ્દોને ચાંદમાં બોળીને,
રૂપેરું શહેર  બનાવીએ

શબ્દોથી આજ સખી સપના,
રૂપાળુ કાવ્ય બનાવીએ

સપના વિજાપુરા

અંદરથી પોલા થઈ ગયા છે,
ઉધઈ લાગી ગઈ છે સંબંધને ,
નથી રહ્યો વિશ્વાસ ઈશ્વર પર
માનવે માટીમાં મેળવ્યા સંબંધને,
જરાક ટોકર લાગતા ચકનાચૂર,
શું કરવાના એવા નાજૂક સંબંધને?
વહેમના વાદળમાં અટવાયા કરે,
ક્યા સુધી ખેંચ્યા કરવા એ સંબંધને?
સપના તને ન આવડયુ જીવતા,
હવે મરતા શું જોડવા સંબંધને?

સપના

વરસોથી વિખુટા પડેલા હૈયા,
વિરહની આગમાં સળગતા હૈયા,
અશ્રુ બની આંખોથી ટપકતા હૈયા,
શબ્દોથી આરપાર વિંધાતા હૈયા,
વિવશ એકલતાથી રુંધાતા હૈયા,
વિરહના વિષ પીતા હૈયા,
મિલન માટે તડપતા હૈયા,
આંખોમાં સપના સજાવતા હૈયા,
તુટેલા સપનાને સમેટતા હૈયા.

સપના

સૂરજની લાલીમાં શોધુ
સમંદરની ગહેરાઈમાં શોધુ.
પર્વતના શિખર ઉપર શોધુ,
પક્ષીના કલરવમાં શોધુ,
ઠંડી હવાની સુહાસમા શોધુ,
ભુખ્યા બાળકના આંસુઓમાં શોધુ,
કે પછી મારા જ આત્મામાં શોધુ,
હે ઈશ્વર, તું જ મને બતાવ,
તને હું ક્યાં ક્યાં શોધુ?

-સપના વિજાપુરા
તમારો અભિપ્રાય જણાવશો.

આજે સાવરણી લઈને બેઠી,
દિલનો કચરો ચાલ વાળી લઉ.
દ્વેષ,ઈર્ષા,વેર,ઝેર વાળીને ફેંકુ,
આજે દિલની સફાઈ કરી લઉ.
લાગી ગયાં છે નફરતના જાળાઓ,
આજે એ જાળાઓની સાફસુફી કરુ.
વાળતાં વાળતાં મોતી મળી આવ્યાં,
હતા એ તારી યાદનાં મોતી મોંઘા.
ઘણા પ્રયત્નો કર્યા એને વાળવાં,
સરકી જાય,છટકી જાય,દડી જાય,
સાવરણીમાં ન આવે એ મોતી,
હારી થાકી બેસી ગઈ હું માથું પકડી,
ભલે રહયા,નથી નડતાં મને એ,
નથી એ છળ,કપટ,વેર,ઝેર,દ્વેષ,
નથી એ મારા મનનો કચરો કે મેલ,
‘સપના’ની સાથે મનમેળ એનો,
વીણી વીણીને માળા બનાવીશ,
એક સપનું,એક મોતી એમ પરોવીશ,
તારાં ચરણોમાં અર્પીશ યાદોની માળા.

-સપના વિજાપુરા